Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
180 graden.............

180 graden.............

16 April 2007 - The day after

 

------

En dan is het opeens maandag 16 april 2007 en dan heb je het doel waar je zolang gewerkt, gehoopt, geploeterd en geworsteld voor hebt opeens behaald. En dan wat......?

------

 

"An early bird catches the day"

Gisteren was echt een geweldige dag. Hij begon al vroeg toen ik om 4:40 (kreun) wakker werd van een aantal harde knallen (nog steeds geen idee wat het nou was). Kon natuurlijk de slaap niet meer pakken en heb vervolgens 3 uur lang elk mogelijk scenario voor die dag liggen doorploeteren. "Wat nou als.....? Maar hoe doe ik dit......?? Hoe zit het met dat.....???". Totaal nutteloos natuurlijk maar de spanning was dan ook groot. Met name voor de warmte was ik eigenlijk heel erg bang.

 

Om 07:00 uiteindelijk maar opgestaan en gedoucht. Marjolein, die ik de avond tevoren nog op het hart had gedrukt me wakker te maken als ik nog niet wakker was om 07:30, klopte om 07:32 op mijn deur om me daar al volledig gedoucht en aangekleed aan te treffen. Vervolgens toch nog (ondanks gierende zenuwen) redelijk relaxed ontbeten en om iets over negenen opgepikt door mijn moeder en haar man en naar het station gebracht.

 

Aankomst op Rotterdam Centraal, overal lopen al lopers, sommigen omgekleed, andere met grote tassen bij zich.

 

"Connecties"

Eenmaal in Rotterdam meldde ik me bij de ingang van de Doelen waar Fortis (hoofdsponsor) een speciale accomodatie had voor gesponsorde deelnemers. Niet dat ik gesponsord werd, nee, een kennis liep in een gesponsord team mee en mocht een introducee meenemen. In al zijn goedheid had hij aan mij gedacht en dus kon ik gebruik maken van de luxe faciliteiten in plaats van een sportzaal die gedeeld moest worden met duizenden anderen.

 

En luxe was het. Drinken & eten in overvloed, een relax ruimte, masseurs om de spieren los te masseren, allerlei gadgets en last but not least omkleed gelegenheid in het aangrenzende Westin hotel voor alle gesponsorde deelnemers. Per hotel kamer ca 20 mensen maar wel een kamer waar je enige privacy hebt, een douche, een wc en een plek om je tas te laten staan.

 

"Mijn naam is haas"

Enigszins brutaal meldde ik me dan ook voor een omkleedkamer. Deze waren echter zoals ik al verwachtte op naam en als introducee kwam ik uiteraard op geen enkele lijst voor. Een beetje een (gespeeld) verbolgen ("hoe bedoel je ik sta niet op de lijst!") / verdwaasde blik van mij was echter genoeg, en binnen no-time kreeg ik dus een plekje toegewezen in de reserve kamer met nog ca 8 anderen (een brutaal mens heeft de halve wereld toch!)

 

De ingang van het Fortis Home, luxe accomodatie voor de gesponsorde lopers

 

Na me in record tempo (zenuwen) te hebben omgekleed nog zeker drie keer gechecked of ik alles bij me had (ik had immers alle rampscenario's niet voor niets liggen doorploeteren de halve nacht). Daarna een extra flesje extran meegenomen uit de Fortis accomodatie (hé, het was toch allemaal gratis!) en op naar de start.

 

"Klaar voor de start....."

De drukte viel op dat moment nog wel mee maar liep al snel op. eenmaal bij het startvak op het Hofplein besloot ik toch nog maar even naar de wc te gaan (dat extra flesje dextran had zijn weg naar beneden gauw gevonden). Dat ik echter niet de enige was met die gedachte bleek al snel.

 

Heel attent had de organisatie DIXI's laten neerzetten voor de dames en plaszuilen voor de heren. Helaas was de verhouding ietwat scheef (8 plaszuilen tegenover 2 DIXI's) waardoor de rij voor de DIXI's ca 40 mensen (vrouwen) lang was. Het laatste half uur voor de start heb ik dan ook doorgebracht in een lange rij voor 2 ongelooflijk meurende DIXI's. Toch luchtte het wel op om nog even te kunnen gaan. De start van de Marathon was ondertussen al geweest (Lee Touwers + kanonschot) en eenmaal uit de wc kon ik dan ook meteen doorschuiven naar de startlijn. Binnen no-time hadden de 5300 deelnemers aan de 10KM zich in het startvak geperst en voor ik het goed en wel doorhad stond ik opeens redelijk dicht vooraan (ca rij 15). Niet echt gepland maar ach, wat maakt het ook uit!

 

"geen lopen maar vliegen"!

Van de hele start heb ik eigenlijk weinig meegekregen, een hoop gewauwel over de warmte en het aanpassen van ambities en vervolgens opeens een doffe knal en alles en iedereen begint opeens te lopen. In een soort waas zette ik de ene voet voor de andere en opeens was ik voorbij de start en liep ik op de Coolsingel, letterlijk gedragen door het applaus van duizenden toeschouwers waaronder mijn 'fans' (Marjolein en mijn moeder).

 

Het tempo lag al meteen redelijk hoog en ondanks dat ik voor mijn doen veel te snel van start ging werd ik aan alle kanten gepasseerd door nog snellere lopers. Pas bij de kubuswoningen vond ik mijn eigen tempo en kreeg ik een beetje rust in mijn kop. Ik vermoed dat ik op dat moment al redelijk in de achterhoede lag maar aangezien ik de hele races geen eén keer achterom heb gekeken heb ik eigenlijk geen flauw idee. 

 

"hoe bedoel je warm"

Op de Coolsingel ging het nog wel met de warmte omdat er door de hoge gebouwen veel schaduw was maar eenmaal goed en wel onderweg werd die schaduw steeds schaarser en ging het zonnetje ook steeds meer branden. Al na een kilometer of twee zag ik de eerste mensen die terugvielen in een wandeltempo. Sommigen maakte er ook een soort ren-wandel-ren wedstrijd van. Het ene moment kwamen ze me in volle vaart voorbij, 200 meter verderop passeerde ik ze weer op mijn eigen tempo als ze wandelend probeerden op adem te komen. Eén man ben ik op die manier zeker een keer of 7 tegen gekomen.

 

"doping!"

Ik liep niet snel maar ik liep wel constant en op een tempo waarvan ik dacht dat ik het kon volhouden. Angstvallig hield ik de kilometeraanduidingen in de gaten om zo te kunnen nagaan of ik nog wel binnen de limiet van 1 uur 25 binnen zou komen. Bij het draaipunt in het Kralingse bos was het even een teleurstelling toen bleek dat dit nog niet het 5km punt was. Dat (en dus het waterpunt) lag pas een halve kilometer verder, en dat voelt erg ver op zo'n moment.

 

Eenmaal bij de waterpost gekomen waren er geen voorgeschonken bekertjes meer beschikbaar en dus kreeg ieder een papieren bekertje om zelf onder de straal van een tuinslang te houden. Niet handig als je dat met 50 man tegelijkertijd probeert bij één tuinslang maar het lukte. Gelukkig stond er anderhalve kilometer verderop nog een waterpost en kon ik daar nog een extra beker water en wat dextran scoren. De Dextro energy tabletje die ik bij me had had ik ondertussen ook al verorberd. Dat leverde nog even een komisch moment op doordat ik die tabletjes los in een plastic zakje had gedaan. Op het moment dat ik zo'n tabletje pak en in mijn mond steek schreeuwt een toeschouwer mij grappend toe "Hé, geen doping gebruiken he!"...... hij moest eens weten

 

Verder heb ik van de rest van de deelnemes weinig meegekregen. Ik was voornamelijk met mezelf bezig. Toch merkte ik op een gegeven moment dat ik vrijwel niet meer werd ingehaald door snellere lopers en zelf ondertussen steeds meer mensen passeerde die het looptempo simpelweg niet meer konden opbrengen. Dat gaf wel enig zelfvertrouwen!

 

"applaus VOOR het publiek"

Langs de weg was het op sommige punten gezellig druk. met uitzondering van het Kralingse bos stonden ook eigenlijk overal wel mensen. sommigen keken alleen, sommige klapten voor iedereen die langskwam en sommigen deden echt hun best om je speciaal aan te moedigen. "Je bent er bijna, kom op!, Nog maar een klein stukje!"

Nog zo'n voorbeeld was toen we op de Blaak de koplopers van de Marathon passeerden die aan de andere kant van de weg richting het Kralingse bos gingen. Een toeschouwer hoorde ik zeggen "Kom Jan, we gaan aan de andere kant staan, dan zie we de echte lopers", waarop 'Jan' antwoorde "Nee, hier lopen ook nog steeds lopers en die kunnen onze aanmoediging veel beter gebruiken!". Dat vond ik zo lief! Ik wilde ter plekke 'Jan' om zijn nek vliegen maar meer dan een verbeten glimlach kon ik niet meer opbrengen op dat moment. Ik hoop dat hij het gezien heeft!

 

"And the winner is...."

Eenmaal op de Coolsingel met de Finish in zicht kreeg ik weer nieuwe energie. Ik heb er zowaar nog een laatste sprint uit kunnen persen en meerdere mensen voorbij gelopen in de laatste 400 meter. Net voor de finish zag ik mijn 'fans' staan. In het voorbijgaan kreeg ik twee bossen bloemen van ze in mijn handen gedrukt. Ik weet niet hoe maar mama heeft dit moment nog weten vast te leggen op foto ook (redelijk uniek want normaal kost zoiets al gauw 10 minuten aan scherpstellen, focussen en frutteren en nu had ze slechts een seconde!). Vervolgens met bloemen en uitgestrekte armen over de finish gegaan. Ik had het gehaald in een tijd van 1:18:51 !

 

 Minder dan 20 meter voor de finish krijg ik al lopende van mijn 'fans' een bos bloemen in mijn handen gedrukt, ik heb het gehaald!

 

 

"Ik sta hier, waar ben jij?"

Verhit, compleet uitgeput en tegelijkertijd ook volkomen opgelaten kon ik vervolgens op zoek naar een uitgang en de fans. Dat is nog niet makkelijk bij zo'n event als er een paar honderdduizend man rondlopen maar lukte na wat heen en weer gebel wel. Mijn vader was ook gearriveerd en met zijn vieren zijn we lekker mijn 'overwinning op mezelf' op een terrasje gaan vieren. Echt iedereen die in mijn sim stond voorgeprogrammeerd meteen gesms't met de uitslag en uiteraard ook vele leuke reacties tergugekregen.

 

 

Ik, bezweet en uitgeput met een welverdiend glas cola light na afloop!

 

"voortgezette luxe behandeling"

Ondertussen liep ik natuurlijk nog wel steeds rond in mijn bezwete loopkleren en ik voelde er dan ook veel voor om me te gaan douchen en omkleden. Dus afgesproken dat ik dat zou doen en vervolgens de rest zou bellen als ik klaar was. Onderweg naar de Doelen liep ik eigenlijk bijna te huppelen, zo van "ZIE MIJ! Ik heb net de 10 km gelopen!", ware het niet dat mijn spieren door het lopen en vervolgens meteen stilzitten (op een terras) behoorlijk aan het verstijven waren.

 

Bij de Doelen aangekomen werd mij de oplossing aangeboden. Al bij binnenkomst werd mij direct een massage aangeboden ('curtosy of Fortis'). Enigszins schuchter wees ik het eerst af (ik was immers slechts introducee) maar toen ze aanhielden....... Ach waarom ook niet! Dus kreeg ik een 20 minuten durende massage van mijn kuiten. Ik kan je zeggen dat dat erg goed voelde op dat moment. Op de kamer aangekomen was er slechts één andere deelnemer en had ik dus alle tijd en rust om rustig te douchen en om te kleden. Eenmaal klaar nog even langs het buffet (ach ja het staat er toch voor niet waar!) en vervolgens de fans opgezocht om terug te gaan naar Dordrecht. Daar stond Jack ons ondertussen al op te wachten met nog een bos bloemen om ons naar huis te brengen.

 

"De echte die-hards"

Op de radio waar uiteraard RTV opstond hoorde we vervolgens dat de Marathon al na 3 uur was stilgelegd. Te gevaarlijk door de hoge temperaturen. Ik heb echt respect voor die lui die daar toen nog bezig waren. Voor mij was 1 uur en 18 minuten eigenlijk al veel te veel in die hitte. Moet je nagaan als je dat 3, 4 en soms zelfs wel 5 uur achter elkaar moet volhouden?!?

De echte die-hards, hier nog fris net voor de start maar velen zouden de 42 km niet uitlopen

 

Veel boe of bah is er vervolgens bij mij niet meer uitgekomen. We hebben nog naar een samenvatting op RTV zitten kijken en vervolgens heb ik Marjolein naar de trein gebracht. Ik was echt helemaal op.

Het was een loodzware, maar ook echt een geweldige dag. Met recht een 'milstone'.

 

"En nu?"

Nu op naar de rest van mijn leven!

"The day after..." is immers geen eind maar een begin. Wie weet wat ik allemaal nog ga bereiken de komende jaren. Ik weet nu waar ik toe in staat ben als ik er mijn schouders onder zet. Dus wie weet......volgend jaar een halve marathon of misschien wel iets heel anders, skydiven of een nieuwe taal leren, alles is mogelijk!

 

 

 

 


16 April 2007 - Naamloze reactie

Posted by slayne
En opeens zijn er foto's bij. :)
Permanent Link

17 April 2007 - Naamloze reactie

Posted by Anonymous
fantastisch,ik heb heel veel bewondering voor je en heb genoten van je verhaal,een fan uit bergen!
Permanent Link

17 April 2007 - foto's

Posted by scotch
Foto's met dank aan mijn moeder die het voor elkaar heeft gekregen een hele memorycard vol te schieten en 'against all odds' een van de mooiste momenten dit jaar heeft vast weten te leggen!
Permanent Link

<- Last Page :: Next Page ->

About Me













In het meest alledaagse schuilt vaak het mooiste verhaal of de grappigste anekdote: Waard om opgeschreven te worden, waard om genoten te worden..... ____________________________________ Life is beautiful, so don't take it too serious!! :)

Recent Posts

- Vaarwel....
- Humor....
- Sneeuw
- Kerstmarkt
- Oud!
- praatpaal-moment
- Amazon!!!!
- Vleugels!
- Kan wel dansen!!!
- Geen idee?!?
- vrijdagmiddag
- babyfoto
- Kwik, Kwek en Kwakkelientje
- Doppertjes & Tijgerbalsem
- jetlag en zomertijd
- Sneeuw in Boston!
- porties
- Brood!
- pakken
- Wasstraat
- CRISIS.....
- Mooi winter!
- Nieuwjaar!
- Santa bootcamp
- Santarun
- Mazzelaar
- Van de Drup in de blub...naar de eerste plaats!!
- Van de Drup in de blub
- Modderduiken
- De dood of de Gladiolen!
- Sinterklaas
- File-humor
- Flapuit
- boem!
- Herfst 2#
- Herfst!
- Soep met ballen
- jeukende liefde
- Uitdaging.....
- Libelle momentje
- Komkommertijd
- actieve slaper
- 1 - 2 - 3 - 48 - 111 - 5 - 12 - 110?
- verstopping
- Struisvogelpolitiek
- feeling hot, hot, hot.....
- Oranje
- Impuls aankoop
- Geluk
- Kom op met die bui!
- Pulletjes
- TomTom
- Oh what a world
- die jeugd van tegenwoordig
- What happens in Berlin, stays in Berlin!
- opkikker
- "Als u begrijpt wat ik bedoel"
- queensday
- Talent
- Rotterdam 2#
- Yuppie oorbel
- "Een momentje hoor, even mijn telefoon opvissen!"
- Dode eend
- Crea bea
- Yup!
- Zondag wasdag
- Cake-succes!
- Verwaarloosd en Cake-dilemma
- Mediahype
- Weekend!
- Platvoeten
- Beleefdheid
- het is op...
- vlindertje in mijn buik
- Morbide gedachtes....
- Money money money
- vijver
- borden
- It begins....
- sniffeltje....
- GEHAALD
- Verwaarlozing....
- Geknipt!!
- Laarzen
- Loop-foto's
- Opgeruimd staat netjes!!
- Paranoia....
- Ik kom op de buis!
- De rem er op.......
- 'String'-training
- HIEPERDEPIEP!!
- Opnames
- Dyanne Beekman deel 3# - pukkelalarm!!!
- Toiletbezoek
- Ik heb er weer een!
- Spanning
- "Je bent getikt!"
- Appelmoes met kers
- Ethiopië
- Auto gestolen!
- Brief...
- gewoontemens
- hoezo pessimist
- Dyanne Beekman......het vervolg!
- telefoon gesprek postorderbedrijf
- kruispunt
- Dyanne Beekman...!?!
- In beweging komen
- Het is Homer's schuld...!
- Winter op komst
- zaterdagavond...
- patserbak
- Ik wordt zowaar gelezen!?!
- geweldige dag!!
- Een klerenkast vol maar niets om aan te doen....
- Hoge nood!
- statussymbool (vervolg)
- heilige tosti
- batterijen
- dikke kont
- Oud papier
- k#tkeffertjes
- Tollerantie?
- verliefd op mijn eigen schaduw
- Poepdoos
- Nieuwe schoenen
- Helse training
- IJsjes
- Griep
- Dieet.. "To do or not to do"
- Ik ben geen man!
- Papa
- Lang leve het leven!
- Inventiviteit?
- Familie
- VERKOCHT!
- Rudolph the rednosed reindeer!
- Ladiesrun
- Nostalgie en realiteitszin
- Weer wat geleerd!
- Wéér alarm
- Huis!
- Fem(k)me Fatale
- Ingebroken!!!
- Handtas of overlevingspakket?
- atletiek
- pinksterdag-gedrag
- stilte-coupé
- Aapjes kijken
- Appels en peren...
- Freelance
- Naschokken Tunesië
- medaille
- luistervinkje
- Sterallures
- TERUG
- ik ben weg
- Georganiseerde zooi
- Koffer pakken
- verjaardagscadeautjes
- Zomerzon in april!
- Het past weer!
- Computer nerds
- The day after
- Dakloze(n) gemeente?
- JAAAHHHHHHH!!!!
- D-day!
- NERVEUS!!!!
- Krakers
- Hoe bedoel je "Eieren zoeken"!?!
- Zonnetje
- Cadeautje!
- 'LiefdeWerk Oud Papier'
- Hoe dichter bij Dordt.......
- Rode oortjes....
- Groene vingers?
- Gewichtig gesprek
- Sinaasappels
- Huppelen!
- Eerste keer..........

Links

- Home
- View my profile
- Archives
- Email Me



Alkaline Water
Free Hit Counters